Damn, het was weer eens zover: een dagje naar een pretpark. Vorig jaar ging het nipt de mist in, yihaa, maar dit jaar bleek er toch een datum te zijn die geschikt genoeg geacht werd om mij te verblijden met een dagje Efteling. En daar is deze kabouter Grumpie op z’n best: alleen al het vooruitzicht aan ellelange wachtrijen, hoge prijzen voor belabberd voedsel en lauwe pispils zorgden voor een uitgelaten stemming. Tel daarbij het achterlijk vroege vertrektijdstip van half tien (hey, Ell Nino was pas rond een uur of een ‘s nachts afgelopen!) en je kunt je voorstellen in wat voor stemming dit personage was toen we afgelopen zondag vertrokken. Damn! En hoe verloopt zo’n dagje in de Efteling dan?