Naja goed dan, het was dus vroeg dag maar wonderbaarlijk genoeg was ik op tijd wakker en zelfs bijna helemaal klaar en enigzins wakker toen Krzzl en Tinus al voor de deur stonden. Normaal hebben ze last van zowel een Roojs als een Heijtser kwartiertje, maar blijkbaar vandaag eens niet. Dus maar gauw ‘t autotje in en karren met die handel.

Toyota’s redden ‘t normaal niet van ‘n Honda, maar deze keer wist Tinus ‘t toch in no time tot ‘n goed end te brengen en stonden we vlak na openingstijd al op die kaatsheuvel waar buiten aan de deur al de nodige meute stond, bierpensen met joggingpakwijven voorzien van 3 schreeuwende k#tkids, een koelboks en de altijd aanwezige VHS recorder uit 1995. Uiteraard voorzien van de nodige sigarette en zweetwalmen: kortom, deel een van mijn pretparknachtmerrie: het klootjesvolk.

Aanschuiven bij de kassa bleek zowat overbodig aangezien Krzzl al kaartjes had, maar een parkeermunt (afzetgeld dus) moest aangeschaft worden, net als de niet veel later mysterieus verdwenen plattegrond. In elk geval konden we gauw aanschuiven in de netjes achter mekaar lopende mensenmassa om naar de eerste attractie te gaan. Die werd voor ons, vanwege de regen, uiteraard Fata Morgana, want da’s binnen. Nou, ik weet dat Bobbejaan Schoepen altijd zong dat ‘t niet zo erg was als ‘n cafe zonder bier, maar om dit nuchter uit te zitten is ook een hel! Als iemand wil weten waarom Geert W de Islam achterlijk vindt moet hij deze trektocht door “de oosterse wereld” maar eens maken, dan snap je er gelijk alles van: welke figuranten zijn nou zo idioot om de hele dag op dezelfde manier te gaan staan zwaaien? Ow ja, het zuin dan ook mechanische poppen, wellicht eindelijk de uitkomst voor Beatrix: zet zo’n pop in de gouwe koets en ze hoeft d’r zelf niet meer in te kruipen.

Whatever, de regen voorbij dus dan maar de Piranya. En jawel, wie werd er uiteraard zeikesnat? Yupz, grumpie himself, en dat nog allemaal ruim voor het middaguur. Dan maar opdrogen bij de Panda Droom. Naja, dacht ik dus maar dat ging dus ook mooi de mist in, letterlijk zelfs: die rommel speelt nog altijd in een REGENWOUD! En 3D met special effects als waterdruppels, da’s ummer leuk…. voor de meesten dan.

Gauw verder dan maar, aangezien ‘t droog is geworden ook eens wat meer actie: de Vliegende Hollander. Ik blijf d’r bij dat ‘t een treintje is wat in ‘t water rijdt, maar het moet dus blijkbaar toch echt een bootje voorstellen. Omdat ‘t droog was waren we uiteraard niet de enige die erin wilden en zo konden we een uurtje of wat doorbrengen met slaafs achter elkaar een slalomroute door wat schemerige kamertjes te maken. Met een twee-weekse ski-vakantie maak je nog niet zoveel draaiingen als daar in een uurtje. Ow, dat ritje is verder wel geinig, maar hell, 2 minuten fun en daar een uur op staan wachten? Da’s meer iets voor een 16 jarige puber op de wallen… vroeger dan toch.

Nou, gelukkig, eindelijk, middaguur voorbij en de rest krijgt ook honger en pis, dus ergens bij iets van station oost maar wat dure friet naar binnen werken en een halve liter bestellen. Staat d’r *GVD* geen druk op de tap en mot ik nog 10 minuten extra wachten. Geen festivalterrein gaat open als een biertap niet werkt, een gesprongen leiding op een OLS wordt in noodtempo gemaakt maar hier draaien ze al een halve dag en komen ze er dan pas achter dat hun pils niet uit de kraan komt. Pffff, triest. Nietemin, toen ik ‘m eindelijk had smaakte die halve liter toch wel aardig, zelfs uit dat achterlijk plastic, volgende keer maar gelijk twee bestellen, dan had ik daarna in Monsieur Canibale nog meer lol gehad denk ik. De minime inname van alcohol zorgde in elk geval ervoor dat Grumpie d’r un beetje zin in kreeg: 2x vogelrock en maar standjes aannemen voor de camera is wel geinig, die 2e keer vooral: muts op de bol, zonnebril d’rvoor, handjes in braaf zedige stand en maar hardop prevelen: “In excelsius Deo” ….. jawel, Grumpie amuseert zich.

Het nieuwste van ‘t nieuwste maken ze in de Efteling van ouderwets hout: Joris en de Draak, dat moest dus uiteraard gechecked worden met alle gevolgen van dien: een uurtje verder door ‘t aanschuiven maar wel een geinig rondje in een krakende stellage. Leuk gemaakt, maar inmiddels is de werking van ‘t bier allang verdwenen. Elfs en twaalfs tellen in droomvlucht is dus ook wel errug booring en dat Carnival is alleen leuk omdat je er Loeki’s kunt tellen, van die muziek daar wordt je gewoon diep depri.  Enige pluspuntje tussendoor was die verse halve liter en ‘t bezoekje aan Vila Volta “‘Zo kere om wanneer uw geweten knaagt, slecht hij die zonder zonden is hermag de ban te breken” staat er bij de ingang. Grumpie vermag de ban graag breken, al had die er maar weinig vertrouwen in. Binnen is ‘t altijd leuk om je net wat verder in te leven in ‘t verhaal als de rest….. die kijken je dan zo vreemd aan

Geen bezoek aan de Efteling is compleet zonder een rondje Sprookjesbos en dat moest dus nog maar ff gedaan worden. De doe-opdrachten die ik mee had gekregen daar voor mekaar gekregen, nog net voor de regen volledig losbarstte. Ondertussen toch nog de nodige meligheid, want door de regen was de kut van vrouw holle natuurlijk zeikesnat en werd repelsteeltje een rimpelsteeltje en over de geit met de zeven wolfjes zal ik maar verder zwijgen. Diepe treurnis, maar wel droog, tussendoor: kwelende robot-elfjes in waterlelies kijken, als zelfs Droomvlucht al gedateerd overkomt dan begrijpt iedereen toch wel dat dit niet meer kan he!

Inmiddels is de regen overgegaan in moesson, moet nog het halve park doorgelopen worden en nog eens terug omdat de weg niet recht gaat, ff schuilen bij de Lego tentoonstelling en dan toch maar gauw, heel gauw richting uitgang en auto: het zit d’r op. Kabouter Grumpie wordt gelukkig niet achtergelaten in ‘t spreukjesbos maar mag weer terug naar huis met de afspraak dat hij volgend jaar maar naar Lowlands gaat. Big deal!

Ow, na afloop spare-ribs bikken, wat potten lindenboom heffen en dat alles in gezellig gezelschap van Jellie, Krzzl en Tinus. Al met al had deze kabout toch nog een leuke dag hoor. Sorrie veur ‘t geknoter! Hieronder nog een filmpje en wat plaatjes van deze dag.

http://www.youtube.com/watch?v=1I0bFB98Nvk

[Bekijk met PicLens]

123►

Eventjes in chronologische volgorde, da’s (voor de Mavo’ers onder jullie**) opeenvolgend in tijd. Vroeger, in tijden van ellende en treurnis, moest ik dan teruggaan tot het weekend van Pinksteren, maar tegenwoordig valt Pinkpop iets later. Maar toch blijft dit festival de opening van het seizoen, festivalitis slaat hier het eerst en al behoorlijk hard toe. Niet dat ik er ooit geweest ben, maar op radio en tv ben ik d’rbij. Tegenwoordig doet 3voor12 op internet ook heel erg veel goed werk: veel live te zien via een stevige stream, backstage reportages en grasveld danwel 3OnStage sessies: je krijgt wellicht thuis meer te zien dan als bezoeker van het festival. Hoogtepunt voor mij: Eric Corton met Triggerfinger op het hoofdpodium! Hell, die band stond een jaartje geleden op ons eigen MiniRok podium en knalde daar al loeihard, dit jaar hebben ze de stap gemaakt naar daar waar ze horen: on top off the bill! Verder van Pinkpop 2010 onthouden: DeWolff (maar dat wisten we allang), Mando Diao en lekker poppie: Florence and the Machine. Dat Caro Emerald goed is is natuurlijk oud nieuws en Paolo Nutini hoort bij een lekker weer terrasje.

Met een hele zomer in ‘t vooruitzicht was Bospop uiteraard de live opening van mijn festivalitis zomer. Het werd een daverend succes, ondanks de hitte en de in-de-weg-springende stoeprandjes. Hoogtepunten zonder twijfel John  Fogerty en Toto, maar ook super genoten van de heren vrijstrijkers: het is een kwestie van tijd tot Freestroke doorbreekt, maar we hebben geduld. Verrassend nieuw waren vooral The Legendary Shack Shackers: heerlijke southern blues! Verder gewoon genoten, gezonnebraad en uiteraard gezopen, kortom: festivalitis in de beste vorm.

Met nog een weekendje te gaan voor MiniRok een week later maar gaan “afkicken” en “sfeer happen”  in Wessem op WessummerBreeze. Mijn eerste keer daar, maar zeker niet de laatste. Gratis, kleinschalig en fantastisch weer. Op ‘t programma een berg onbekende grote namen: Go Back To The Zoo, Moss en helemaal uit ‘t verre Breda: Radical Roosters. Daar het niet elke dag feest kan zijn en je soms moet leven op water en brood slechts een deel van het aanbod bekeken en daar later spijt van gehad: Radical Roosters waren gewoon heerlijke blues, dansbaar maar toch met flink pit, GBttZ knalde, maar Wessem begreep het niet echt, helaas. En daarna naar huis en ,dat moet ik nou met het schaamrood op de kaken bekennen, Moss gemist. Maar goed, indertijd nog onwetendheid, geen goede research gedaan….

Een kleine week later: festivalitis in de meest actieve uitvoering: MiniRok: 2 dagen opbouwen, een dag fotograferen en nog ff helpen met afbreken. Tussendoor nog ook nog wat nachtwerk doen en vooral: genieten van ‘t feest, de muziek, gezelligheid en bekenden die bij willen babbelen. Absoluut een mega-grandioos weekend gehad, hoog in de 90 scorend op de festivalitis-index. Ow, muzikaal top: Daily Bread, The Van Jets en vooral: Clearwater, wat kunnen die ouwe lullen rocken! Volgend jaar dus maar weer… alleen dan proberen iets beter te plannen qua werk…. en weer (als dat gaat)

Moeten laten schieten, helaas, de week daarna: Nederweert Live: Open Air. Geen Di-rect, maar da’s geen ramp, maar helaas geen herhaling van Go Back To The Zoo, wat erger was. Maar goed, wel een gezellig verjaardagsweekend met de nodige feestjes, muziek en bijbehorende zaken gehad. Toch nog festivalitis inhoud dus!

Inmiddels is augustus dus alweer begonnen, de maand met nog wat festivals, optredens en vooral: het goede weer. Helaas krijgen we dat laatste alleen op doordeweekse dagen en niet in de weekenden. All American Day in Weert is dan wel geen echt festival, maar met een viertal podia en aardig wat lekkere bands wel de moeite waard om te bezoeken. Met Tinus wat regenbuien kunnen trotseren en oa BH-Bandje en Freestroke kunnen supporteren. Gewoon gezellig! Ondertussen was in dat weekend in Roermond Solar bezig, iets wat door de media maar ten dele te volgen was maar waar je via Twitter een aardig beeld  van kon vormen. Live audio streams vanaf ‘t terrein maakten ‘t ook wel de moeite waard om thuis te volgen.

Een weekje later: Sjwaampop. In ‘t verleden ooit bezocht en goed bevonden, nou voor Caro Emerald die kant op, maar helaas: zeik zeik zeik zeikesnat. Na twee uur ‘t toch voor gezien gehouden en gauw op huis aan.

Vorig weekend was HET festival der lage landen: a campingflight to Lowland Paradise, Lowlands in de volksmond dus. Zelf nog nooit geweest, maar na dit jaar komt daar (hopelijk) snel verandering in. Veel, heel veel gevolgd via internet, lang leve 3voor12 weer, en tv. Grandioze optredens gezien, veel “nieuwe” muziek ontdekt en hell: ik wil er naar toe! Jaren gedacht dat ik na m’n 25ste wel klaar was met festivalcampings en dagen doorhouden, maar inmiddels is festivalitis tot het hoogste niveau doorgestoten, geen antibiotica die me er vanaf kan helpen, volledig resistent en dat vind ik niet erg. Een festival wat een mix durft te brengen van fantastische muziek, theater, show tot literatuur, daar kun je nooit te oud voor zijn. Ontdekt: Moss! Spijt, nog altijd verrekt veel spijt dat ik in Wessem te vroeg ben weg gegaan anders had ik ‘t allang eerder geweten. Verder dacht ik dat de ultime ska werd gespeeld door Maddness, maar The Specials zijn nog een trapje lekkerder. Nooit geweten dat ik nog ooit in de dance hoek terecht zou komen, maar wandelen, rennen en autorijden gaat gewoon veel lekkerder met muziek van LCD Soundsystem: wat een gelaagde songs, alan parsons meets genesis old style meets pink floyd en dat in een moderner jasje: heerlijk. Op herhaling: ook nou weer Triggerfinger die de boel openen met een super set en wederom een weergaloze unplugged sessie doen. Daily Bread stond een paar weken eerder op MiniRok, nou daar in een tent hun ding te doen. Al eerder wist ik dat ze een lekkere pot muziek konden maken, no one knows komt al weken voorbij, maar toch, een van de beste optredens van het weekend moet toch van Queens of the Stone Age zijn gekomen: Josh Homme en friends, heavy, synchroon, goede stem: het zit gewoon volledig ok! Helaas dat ze die toegift weigerden, het fluitconcert wat volgde was te verwachten maar mag geen moment aan hun onkunde worden toegewezen. Verder nog veel, heel veel gezien en gehoord, goede dingen, helaas ook wel wat minders maar in elk geval: in januari lig ik klaar om een kaartje te bemachtigen. Iemand zin om mee te gaan?

En dan afgelopen week: het festivalseizoen loopt op z’n end maar dit weekend is ‘t nog lekker druk: in Venlo is het ZomerParkFeest in volle gang en daar donderdagavond maar ff een paar uur naar toe gegaan. Ook hier dreigde het weer de boel weer eens flink te verzieken, maar wonderwel bleef het vrij droog en hebben Jellie en ik opener Bert van den Bergh kunnen beluisteren, wat over ‘t terrein kunnen kuieren, bij de stand van Sounds Venlo (aanrader!) de CD voorraad kunnen aanvullen (Moss, Daily Bread, LCD Soundsystem!) en daarna in de Witte Reus dan toch eindelijk de schade kunnen inlossen: Moss! Uiteraard nog in een overwinningsroes van hun daverende Lowlands optreden, iets wat in “de venlose rimboe” iets minder makkelijk ging: het publiek reageerde wat mat en afwachtend maar kreeg een goede set voorgeschoteld. Net als op lowlands (en op de CD) klinkt dit gezelschap super goed: goede stemmen, meerstemmig gezonge, perfecte timing, veel lagen in de muziek: jawel, het klopt volledig met Moss. Meest vreemde aan deze band: ze vallen onder “nederpop” maar klinken totaal on-nederlands! Ze zullen het nog ver gaan schoppen vermoed ik!
Verder is het Zomerparkfeest een goede aanrader! Mijn eerste indruk van dit festijn is super, ook hier een mix van muziek, theater, amusument en uiteraard: de nodige drank en eettenten. Gratis in hartje Venlo, goed bereikbaar met trein en zelfs de auto kon ik op minder dan 5 minuten van het Julianapark kwijt. Volgend jaar nog eens bezoeken, dan met een vrije dag erna hopelijk

Op ‘t moment van schrijven ben ik aan ‘t wachten tot de bel naar vrijheid klinkt. Daarna gaat ‘t naar Ell waar de wind weer waait: Ell Nino! Op het affiche een naam die ik zeker wil zien: Kensington, brittpop uit Utrecht, wederom een Serious Talent van 3FM en volgens mij hebben ze daar in de laatste jaren ook wat verstand van rock gekregen (Thnx Eric Corton!). Wellicht van de rest van de avond ook nog wel wat meepikken en daarmee komt ‘t outdoor-festival seizoen eigelijk tot z’n end.

Volgende week nog een item op ‘t program staan: Snorrepop in de Bosuil, met name om The Resistance Plot te zien, maar de rest van de avond zal ook wel goed gevuld gaan worden. Daarna wordt ‘t stilaan rustig op agenda, maar dat zal wel schijn zijn. Vele bands maken stilaan hun winterrooster bekend, poppodia zullen er als de kippen bij zijn om lowlands-bands te boeken en daarmee wordt het interessant om te zien wat 013, Bosuil, Effenaar, de Nieuwe Nor, de Azijnfabriek en al die andere podia hier in de buurt naar binnen weten te krijgen. Eentje staat alvast gepland: Gare Du Nord, november, Bosuil. Be there!

** deze uitdrukkig is uiteraard schaamteloos gejat van Harrie Jekkers!

Een paar weken geleden, Wessummer Breeze, mid juli dus, stond ik daar naar een bandje te kijken en luisteren. Go Back To The Zoo, ondertussen al wel vaker voorbij horen komen op 3FM en wel aardig bevonden, maar wellicht meer iets van 13 in een dozijn…. nou, daar kwam ik die middag achter: een klein uurtje stond dit viertal uit Nijmegen en A’dam op ‘t kleinste podium wat ze in de afgelopen maanden hebben gezien. Het publiek bleef mat en tam achter de pot bier staan, maar dat lag niet aan de muziek en de show: heerlijke rock, rechtstreeks uit de jaren 70, begin 80 knalde uit de speakers, de performance erbij die volledig kloptte, toen wist ik ‘t al snel: dit is DE doorbraak van 2010. Later thuis bleek dat deze gasten nog met hun debuut moesten komen, ergens in de zomer stond op de site, later werd dit veranderd in 13 augustus en tsja, ik heb me in moeten houden om niet die dag al naar de platenzaak te gaan, dat kon ik gelukkig nog een paar dagen uitstellen, anders was ‘t wel erg puberaal geworden.

Maar goed, gisteren dan toch maar eens naar hartje Weert, rondje stad gedaan en toen gauw bij de FreeRecord binne, veel meer keus heb je helaas niet meer, gauw gevraagd naar Benny Blisto en de auto in, cdtje eruit, nieuwe erin, raampjes open en knallen met die hap! Ondanks dat dit een studio-album is komt ‘t toch lekker in de buurt van die live-sound die ze in Wessem lieten horen: veel lekker up-tempo nummers, lekker scherpe gitaarrandjes en een knallende beat er tussendoor. Eventjes afkoelen met Gotta Wake up en lekker blik op oneindig in HET prachtnummer van de schijf: House on fire, en daarna weer gewoon lekker knallen: Fuck you! Wat een album. Vandaag ‘t ding een keer of tig gehoord en nog lang niet moe.

Stof happen zal deze CD voorlopig dus nog niet gaan doen, maar Hey DJ, leg me eens ff uit: who the f#ck is Benny Blisto nou eigelijk? Waar is z’n wiki, hyves of facebook? Of is ‘t dan toch gewoon een fictief personage in de geest van deze 4 knallende rockers? Niet dat ‘t uitmaakt, Benny Blisto is hot!

Probleem van Weert bij dergelijke evenementen: weinig parkeerplaatsen die enigzins bereikbaar zijn, maar gelukkig zijn d’r nog altijd wel wat straatjes waar je terecht kunt. Net voor ‘t verstrijken van de eerste set van het BH-Bendje bij de Hermenie gekomen, veel bekenden goeiedag kunnen zeggen en nog een uurtje kunnen genieten van Dommelsch onder begeleiding van Bospop-Hits. Dju, een coverband zoals ‘t BH-Bendje, die kom je weinig tegen. Ik vermoed dat we in de toekomst van die muzikaal collectief, want dat is ‘t eigelijk, nog veel meer gaan horen en zien. En dat gaat niemand berouwen!

De buiïge regen die erop volgde maar getrotseerd door her en der in de stad wat rond te kuieren en uiteindelijk op de Oelemert terecht gekomen. Ook daar: muziek wat de klok sloeg en vooral: veel bekenden. Wel gezellig. Wat pilsjes en gezwets verder nog eens een rondje over de singel gelopen en wat amerikaanse auto’s kunnen bekijken: Buick, Pontiac, Ford, Mustangs, RamVans en al wat meer mag zijn van die benzineslurpers: ze waren er. Soms mooi, maar helaas blijven de meeste van die slurpbakken toch gewoon vette en lelijke bakken die niet gemaakt zijn voor de europese wegen. Maar goed, wel leuk om ze rustig te bekijken.

Na een vette hap bij een van de friettenten weer terug naar de oele om nog een staartje Clock mee te pikken. Ook deze jonge Weerter band zal in de toekomst nog vaak hier en elders voorbij komen: rock, rock en nog een rock, jaren lang een ondergeschoven genre wat enkel in de Triangle en de ZigZag gedraaid werd, nou knalt ‘t overal, en terecht! Amper de trommelvliezen stil en op ‘t 2e podium op de oelemarkt begon de “acoustische rock” van Freestroke. Carlos en de zijnen knalden hun tweede set daar voor veel bekend volk, altijd handig zo’n enthousiast publiek. Gezellig, goede muziek en he, jongens, wanneer komt eindelijk die CD uit????

Daarna helaas alweer op huis aan, in tegenstelling tot de velen is ‘t voor mij morgen weer een dagje gewoon arbeit machen, vakantie staat wel op de kalender, maar pas over een paar weken. Maar goed, al met al een leuke dag gehad, goede muziek, wat fatsoenlijke pinten (en lelijk plastic, maar goed), veel gezanik met bekenden en vooral: veel gezelligheid. Foto’s hieronder en ‘t laatste nummer van Freestroke…. enjoy!

[Bekijk met PicLens]

12►