Damn, het was weer eens zover: een dagje naar een pretpark. Vorig jaar ging het nipt de mist in, yihaa, maar dit jaar bleek er toch een datum te zijn die geschikt genoeg geacht werd om mij te verblijden met een dagje Efteling. En daar is deze kabouter Grumpie op z’n best: alleen al het vooruitzicht aan ellelange wachtrijen, hoge prijzen voor belabberd voedsel en lauwe pispils zorgden voor een uitgelaten stemming. Tel daarbij het achterlijk vroege vertrektijdstip van half tien (hey, Ell Nino was pas rond een uur of een ‘s nachts afgelopen!) en je kunt je voorstellen in wat voor stemming dit personage was toen we afgelopen zondag vertrokken. Damn! En hoe verloopt zo’n dagje in de Efteling dan?
Naja goed dan, het was dus vroeg dag maar wonderbaarlijk genoeg was ik op tijd wakker en zelfs bijna helemaal klaar en enigzins wakker toen Krzzl en Tinus al voor de deur stonden. Normaal hebben ze last van zowel een Roojs als een Heijtser kwartiertje, maar blijkbaar vandaag eens niet. Dus maar gauw ‘t autotje in en karren met die handel.
Toyota’s redden ‘t normaal niet van ‘n Honda, maar deze keer wist Tinus ‘t toch in no time tot ‘n goed end te brengen en stonden we vlak na openingstijd al op die kaatsheuvel waar buiten aan de deur al de nodige meute stond, bierpensen met joggingpakwijven voorzien van 3 schreeuwende k#tkids, een koelboks en de altijd aanwezige VHS recorder uit 1995. Uiteraard voorzien van de nodige sigarette en zweetwalmen: kortom, deel een van mijn pretparknachtmerrie: het klootjesvolk.
Aanschuiven bij de kassa bleek zowat overbodig aangezien Krzzl al kaartjes had, maar een parkeermunt (afzetgeld dus) moest aangeschaft worden, net als de niet veel later mysterieus verdwenen plattegrond. In elk geval konden we gauw aanschuiven in de netjes achter mekaar lopende mensenmassa om naar de eerste attractie te gaan. Die werd voor ons, vanwege de regen, uiteraard Fata Morgana, want da’s binnen. Nou, ik weet dat Bobbejaan Schoepen altijd zong dat ‘t niet zo erg was als ‘n cafe zonder bier, maar om dit nuchter uit te zitten is ook een hel! Als iemand wil weten waarom Geert W de Islam achterlijk vindt moet hij deze trektocht door “de oosterse wereld” maar eens maken, dan snap je er gelijk alles van: welke figuranten zijn nou zo idioot om de hele dag op dezelfde manier te gaan staan zwaaien? Ow ja, het zuin dan ook mechanische poppen, wellicht eindelijk de uitkomst voor Beatrix: zet zo’n pop in de gouwe koets en ze hoeft d’r zelf niet meer in te kruipen.
Whatever, de regen voorbij dus dan maar de Piranya. En jawel, wie werd er uiteraard zeikesnat? Yupz, grumpie himself, en dat nog allemaal ruim voor het middaguur. Dan maar opdrogen bij de Panda Droom. Naja, dacht ik dus maar dat ging dus ook mooi de mist in, letterlijk zelfs: die rommel speelt nog altijd in een REGENWOUD! En 3D met special effects als waterdruppels, da’s ummer leuk…. voor de meesten dan.
Gauw verder dan maar, aangezien ‘t droog is geworden ook eens wat meer actie: de Vliegende Hollander. Ik blijf d’r bij dat ‘t een treintje is wat in ‘t water rijdt, maar het moet dus blijkbaar toch echt een bootje voorstellen. Omdat ‘t droog was waren we uiteraard niet de enige die erin wilden en zo konden we een uurtje of wat doorbrengen met slaafs achter elkaar een slalomroute door wat schemerige kamertjes te maken. Met een twee-weekse ski-vakantie maak je nog niet zoveel draaiingen als daar in een uurtje. Ow, dat ritje is verder wel geinig, maar hell, 2 minuten fun en daar een uur op staan wachten? Da’s meer iets voor een 16 jarige puber op de wallen… vroeger dan toch.
Nou, gelukkig, eindelijk, middaguur voorbij en de rest krijgt ook honger en pis, dus ergens bij iets van station oost maar wat dure friet naar binnen werken en een halve liter bestellen. Staat d’r *GVD* geen druk op de tap en mot ik nog 10 minuten extra wachten. Geen festivalterrein gaat open als een biertap niet werkt, een gesprongen leiding op een OLS wordt in noodtempo gemaakt maar hier draaien ze al een halve dag en komen ze er dan pas achter dat hun pils niet uit de kraan komt. Pffff, triest. Nietemin, toen ik ‘m eindelijk had smaakte die halve liter toch wel aardig, zelfs uit dat achterlijk plastic, volgende keer maar gelijk twee bestellen, dan had ik daarna in Monsieur Canibale nog meer lol gehad denk ik. De minime inname van alcohol zorgde in elk geval ervoor dat Grumpie d’r un beetje zin in kreeg: 2x vogelrock en maar standjes aannemen voor de camera is wel geinig, die 2e keer vooral: muts op de bol, zonnebril d’rvoor, handjes in braaf zedige stand en maar hardop prevelen: “In excelsius Deo” ….. jawel, Grumpie amuseert zich.
Het nieuwste van ‘t nieuwste maken ze in de Efteling van ouderwets hout: Joris en de Draak, dat moest dus uiteraard gechecked worden met alle gevolgen van dien: een uurtje verder door ‘t aanschuiven maar wel een geinig rondje in een krakende stellage. Leuk gemaakt, maar inmiddels is de werking van ‘t bier allang verdwenen. Elfs en twaalfs tellen in droomvlucht is dus ook wel errug booring en dat Carnival is alleen leuk omdat je er Loeki’s kunt tellen, van die muziek daar wordt je gewoon diep depri. Enige pluspuntje tussendoor was die verse halve liter en ‘t bezoekje aan Vila Volta “‘Zo kere om wanneer uw geweten knaagt, slecht hij die zonder zonden is hermag de ban te breken” staat er bij de ingang. Grumpie vermag de ban graag breken, al had die er maar weinig vertrouwen in. Binnen is ‘t altijd leuk om je net wat verder in te leven in ‘t verhaal als de rest….. die kijken je dan zo vreemd aan 
Geen bezoek aan de Efteling is compleet zonder een rondje Sprookjesbos en dat moest dus nog maar ff gedaan worden. De doe-opdrachten die ik mee had gekregen daar voor mekaar gekregen, nog net voor de regen volledig losbarstte. Ondertussen toch nog de nodige meligheid, want door de regen was de kut van vrouw holle natuurlijk zeikesnat en werd repelsteeltje een rimpelsteeltje en over de geit met de zeven wolfjes zal ik maar verder zwijgen. Diepe treurnis, maar wel droog, tussendoor: kwelende robot-elfjes in waterlelies kijken, als zelfs Droomvlucht al gedateerd overkomt dan begrijpt iedereen toch wel dat dit niet meer kan he!
Inmiddels is de regen overgegaan in moesson, moet nog het halve park doorgelopen worden en nog eens terug omdat de weg niet recht gaat, ff schuilen bij de Lego tentoonstelling en dan toch maar gauw, heel gauw richting uitgang en auto: het zit d’r op. Kabouter Grumpie wordt gelukkig niet achtergelaten in ‘t spreukjesbos maar mag weer terug naar huis met de afspraak dat hij volgend jaar maar naar Lowlands gaat. Big deal!
Ow, na afloop spare-ribs bikken, wat potten lindenboom heffen en dat alles in gezellig gezelschap van Jellie, Krzzl en Tinus. Al met al had deze kabout toch nog een leuke dag hoor. Sorrie veur ‘t geknoter! Hieronder nog een filmpje en wat plaatjes van deze dag.
http://www.youtube.com/watch?v=1I0bFB98Nvk
Tags: efteling, jellie, kaatsheuvel, kabouter grumpie, krzzl, tinus
