Damn, elk jaar opnieuw, zo eind mei, begint ‘t alweer op te zetten: dat gevoel van zomer, muziek, drang om los te gaan, kortom: Festivalitis. In een zeer ver verleden heb ik dit opgelopen, waarschijnlijk op Rock over Germany of wellicht nog eerder tijdens die kermis-bands her en der. In elk geval: ik ben d’r nooit vanaf gekomen. Jaar na jaar steekt het na het voorjaar de kop op en wil ik naar concerten, optreden, festival en daar waar ik niet bij kan zijn, dat wil ik in elk geval op TV of radio kunnen volgen. En dit jaar is het geen uitzondering maar wel een super seizoen. Volgens mij heb ik nooit eerder in een zomer zoveel live muziek mogen aanschouwen en beluisteren. Met nog een ruime week te gaan wil ik toch ff de tussenstand opmaken van het verloop van mijn festivalitis zomer.
Eventjes in chronologische volgorde, da’s (voor de Mavo’ers onder jullie**) opeenvolgend in tijd. Vroeger, in tijden van ellende en treurnis, moest ik dan teruggaan tot het weekend van Pinksteren, maar tegenwoordig valt Pinkpop iets later. Maar toch blijft dit festival de opening van het seizoen, festivalitis slaat hier het eerst en al behoorlijk hard toe. Niet dat ik er ooit geweest ben, maar op radio en tv ben ik d’rbij. Tegenwoordig doet 3voor12 op internet ook heel erg veel goed werk: veel live te zien via een stevige stream, backstage reportages en grasveld danwel 3OnStage sessies: je krijgt wellicht thuis meer te zien dan als bezoeker van het festival. Hoogtepunt voor mij: Eric Corton met Triggerfinger op het hoofdpodium! Hell, die band stond een jaartje geleden op ons eigen MiniRok podium en knalde daar al loeihard, dit jaar hebben ze de stap gemaakt naar daar waar ze horen: on top off the bill! Verder van Pinkpop 2010 onthouden: DeWolff (maar dat wisten we allang), Mando Diao en lekker poppie: Florence and the Machine. Dat Caro Emerald goed is is natuurlijk oud nieuws en Paolo Nutini hoort bij een lekker weer terrasje.
Met een hele zomer in ‘t vooruitzicht was Bospop uiteraard de live opening van mijn festivalitis zomer. Het werd een daverend succes, ondanks de hitte en de in-de-weg-springende stoeprandjes. Hoogtepunten zonder twijfel John Fogerty en Toto, maar ook super genoten van de heren vrijstrijkers: het is een kwestie van tijd tot Freestroke doorbreekt, maar we hebben geduld. Verrassend nieuw waren vooral The Legendary Shack Shackers: heerlijke southern blues! Verder gewoon genoten, gezonnebraad en uiteraard gezopen, kortom: festivalitis in de beste vorm.
Met nog een weekendje te gaan voor MiniRok een week later maar gaan “afkicken” en “sfeer happen” in Wessem op WessummerBreeze. Mijn eerste keer daar, maar zeker niet de laatste. Gratis, kleinschalig en fantastisch weer. Op ‘t programma een berg onbekende grote namen: Go Back To The Zoo, Moss en helemaal uit ‘t verre Breda: Radical Roosters. Daar het niet elke dag feest kan zijn en je soms moet leven op water en brood slechts een deel van het aanbod bekeken en daar later spijt van gehad: Radical Roosters waren gewoon heerlijke blues, dansbaar maar toch met flink pit, GBttZ knalde, maar Wessem begreep het niet echt, helaas. En daarna naar huis en ,dat moet ik nou met het schaamrood op de kaken bekennen, Moss gemist. Maar goed, indertijd nog onwetendheid, geen goede research gedaan…. 
Een kleine week later: festivalitis in de meest actieve uitvoering: MiniRok: 2 dagen opbouwen, een dag fotograferen en nog ff helpen met afbreken. Tussendoor nog ook nog wat nachtwerk doen en vooral: genieten van ‘t feest, de muziek, gezelligheid en bekenden die bij willen babbelen. Absoluut een mega-grandioos weekend gehad, hoog in de 90 scorend op de festivalitis-index. Ow, muzikaal top: Daily Bread, The Van Jets en vooral: Clearwater, wat kunnen die ouwe lullen rocken! Volgend jaar dus maar weer… alleen dan proberen iets beter te plannen qua werk…. en weer (als dat gaat)
Moeten laten schieten, helaas, de week daarna: Nederweert Live: Open Air. Geen Di-rect, maar da’s geen ramp, maar helaas geen herhaling van Go Back To The Zoo, wat erger was. Maar goed, wel een gezellig verjaardagsweekend met de nodige feestjes, muziek en bijbehorende zaken gehad. Toch nog festivalitis inhoud dus!
Inmiddels is augustus dus alweer begonnen, de maand met nog wat festivals, optredens en vooral: het goede weer. Helaas krijgen we dat laatste alleen op doordeweekse dagen en niet in de weekenden. All American Day in Weert is dan wel geen echt festival, maar met een viertal podia en aardig wat lekkere bands wel de moeite waard om te bezoeken. Met Tinus wat regenbuien kunnen trotseren en oa BH-Bandje en Freestroke kunnen supporteren. Gewoon gezellig! Ondertussen was in dat weekend in Roermond Solar bezig, iets wat door de media maar ten dele te volgen was maar waar je via Twitter een aardig beeld van kon vormen. Live audio streams vanaf ‘t terrein maakten ‘t ook wel de moeite waard om thuis te volgen.
Een weekje later: Sjwaampop. In ‘t verleden ooit bezocht en goed bevonden, nou voor Caro Emerald die kant op, maar helaas: zeik zeik zeik zeikesnat. Na twee uur ‘t toch voor gezien gehouden en gauw op huis aan.
Vorig weekend was HET festival der lage landen: a campingflight to Lowland Paradise, Lowlands in de volksmond dus. Zelf nog nooit geweest, maar na dit jaar komt daar (hopelijk) snel verandering in. Veel, heel veel gevolgd via internet, lang leve 3voor12 weer, en tv. Grandioze optredens gezien, veel “nieuwe” muziek ontdekt en hell: ik wil er naar toe! Jaren gedacht dat ik na m’n 25ste wel klaar was met festivalcampings en dagen doorhouden, maar inmiddels is festivalitis tot het hoogste niveau doorgestoten, geen antibiotica die me er vanaf kan helpen, volledig resistent en dat vind ik niet erg. Een festival wat een mix durft te brengen van fantastische muziek, theater, show tot literatuur, daar kun je nooit te oud voor zijn. Ontdekt: Moss! Spijt, nog altijd verrekt veel spijt dat ik in Wessem te vroeg ben weg gegaan anders had ik ‘t allang eerder geweten. Verder dacht ik dat de ultime ska werd gespeeld door Maddness, maar The Specials zijn nog een trapje lekkerder. Nooit geweten dat ik nog ooit in de dance hoek terecht zou komen, maar wandelen, rennen en autorijden gaat gewoon veel lekkerder met muziek van LCD Soundsystem: wat een gelaagde songs, alan parsons meets genesis old style meets pink floyd en dat in een moderner jasje: heerlijk. Op herhaling: ook nou weer Triggerfinger die de boel openen met een super set en wederom een weergaloze unplugged sessie doen. Daily Bread stond een paar weken eerder op MiniRok, nou daar in een tent hun ding te doen. Al eerder wist ik dat ze een lekkere pot muziek konden maken, no one knows komt al weken voorbij, maar toch, een van de beste optredens van het weekend moet toch van Queens of the Stone Age zijn gekomen: Josh Homme en friends, heavy, synchroon, goede stem: het zit gewoon volledig ok! Helaas dat ze die toegift weigerden, het fluitconcert wat volgde was te verwachten maar mag geen moment aan hun onkunde worden toegewezen. Verder nog veel, heel veel gezien en gehoord, goede dingen, helaas ook wel wat minders maar in elk geval: in januari lig ik klaar om een kaartje te bemachtigen. Iemand zin om mee te gaan?
En dan afgelopen week: het festivalseizoen loopt op z’n end maar dit weekend is ‘t nog lekker druk: in Venlo is het ZomerParkFeest in volle gang en daar donderdagavond maar ff een paar uur naar toe gegaan. Ook hier dreigde het weer de boel weer eens flink te verzieken, maar wonderwel bleef het vrij droog en hebben Jellie en ik opener Bert van den Bergh kunnen beluisteren, wat over ‘t terrein kunnen kuieren, bij de stand van Sounds Venlo (aanrader!) de CD voorraad kunnen aanvullen (Moss, Daily Bread, LCD Soundsystem!) en daarna in de Witte Reus dan toch eindelijk de schade kunnen inlossen: Moss! Uiteraard nog in een overwinningsroes van hun daverende Lowlands optreden, iets wat in “de venlose rimboe” iets minder makkelijk ging: het publiek reageerde wat mat en afwachtend maar kreeg een goede set voorgeschoteld. Net als op lowlands (en op de CD) klinkt dit gezelschap super goed: goede stemmen, meerstemmig gezonge, perfecte timing, veel lagen in de muziek: jawel, het klopt volledig met Moss. Meest vreemde aan deze band: ze vallen onder “nederpop” maar klinken totaal on-nederlands! Ze zullen het nog ver gaan schoppen vermoed ik!
Verder is het Zomerparkfeest een goede aanrader! Mijn eerste indruk van dit festijn is super, ook hier een mix van muziek, theater, amusument en uiteraard: de nodige drank en eettenten. Gratis in hartje Venlo, goed bereikbaar met trein en zelfs de auto kon ik op minder dan 5 minuten van het Julianapark kwijt. Volgend jaar nog eens bezoeken, dan met een vrije dag erna hopelijk 
Op ‘t moment van schrijven ben ik aan ‘t wachten tot de bel naar vrijheid klinkt. Daarna gaat ‘t naar Ell waar de wind weer waait: Ell Nino! Op het affiche een naam die ik zeker wil zien: Kensington, brittpop uit Utrecht, wederom een Serious Talent van 3FM en volgens mij hebben ze daar in de laatste jaren ook wat verstand van rock gekregen (Thnx Eric Corton!). Wellicht van de rest van de avond ook nog wel wat meepikken en daarmee komt ‘t outdoor-festival seizoen eigelijk tot z’n end.
Volgende week nog een item op ‘t program staan: Snorrepop in de Bosuil, met name om The Resistance Plot te zien, maar de rest van de avond zal ook wel goed gevuld gaan worden. Daarna wordt ‘t stilaan rustig op agenda, maar dat zal wel schijn zijn. Vele bands maken stilaan hun winterrooster bekend, poppodia zullen er als de kippen bij zijn om lowlands-bands te boeken en daarmee wordt het interessant om te zien wat 013, Bosuil, Effenaar, de Nieuwe Nor, de Azijnfabriek en al die andere podia hier in de buurt naar binnen weten te krijgen. Eentje staat alvast gepland: Gare Du Nord, november, Bosuil. Be there!
** deze uitdrukkig is uiteraard schaamteloos gejat van Harrie Jekkers!
Tags: aad, bospop, ell nino, festivalitis, lowlands, minirok, pinkpop, sjwaampop, wessummerbreeze, zpf
