Vrijdagmiddag, een paar uur slaap gehad in de nachtdienst, de ochtend doorgebracht met het opruimen en poetsen van de toko en ‘t weer: schitterend, lekker warm zonnetje en flink wat windvlagen. Geen weer om de skates onder te binden, maar wel om de kite in de auto te mikken en met de raampjes open rustig naar Kessenich te tuffen om daar op ‘t surfstrand wat te vliegeren. Na een paar uur bakken maar weer de (snoeihete) auto in en rustig tuffend via oud bekend gebied naar huis. Op die manier kwam ik (toevallig) uit bij de reconstructie van de Dodendraad “biej Kempkes”, op de grens van Neeritter en Molenbeersel. Maar eens gestopt en rondgekuierd.
Lijnen
Oh, ja, ik heb vorig jaar ergens een vliegertje gekocht van 1,80 meter lang, tweelijns gevalletje. Genoeg om met niet te veel wind toch lekker te kunnen kiten, nix speciaals, geen buggy, board of gewoon meters springen, maar gewoon lol om dat ding de lucht in te krijgen en te houden en daarbij wat zwenkingen te maken. Vorig jaar een paar boeren niet blij gemaakt en uiteindelijk ooit op ‘t surfstrandje in Kessenich terecht gekomen waar je wel naar hartelust je gang kunt gaan.
In de winter is Kiting maar een kouwe hobby: ‘t moet waaien en meestal hou je ‘t bij een beetje wind niet te lang uit op zo’n vlakte. Vrijdag was ‘t beter: lekker warme wind, zelfs daar vlak langs ‘t water en met zo’n zonnetje op de blote bast is ‘t natuurlijk gewoon lekker. Het waaide blijkbaar wel wat harder dan gedacht: de kite is volgens de papieren bestand tot windkracht 4, wat natuurlijk nix is, en gisteren knapte tot twee keer toe de lijn. Whatever: aan mekaar knopen en gaan met die handel.
Draden
Gewoon ff rondrijden in oud bekend gebied en dan toch nog iets verrassends tegenkomen, dat was dus wat mij gisteren gebeurde toen ik bij Kempkes bij die dodendraad reconstructie uitkwam. Ik had er indertijd wel wat over gelezen, DDL had een stukje, de regionale media natuurlijk, maar verder geen aandacht aan besteed. Toen ik ‘t gisteren zag maar gelijk ff gestopt en eens rondgekuierd: best aardig gedaan daar, althans: de informatievoorziening is simpel maar effectief en de dodendraad zelf is netjes opgebouwd, inclusief van die porseleinen knoppen, de orginelen naar ‘t schijnt. Verder in ‘t schakelhokje een orgineel schakelbord: stelt eigelijk helemaal nix voor, maar Essent zal wel jalours zijn op de effectiviteit ervan.
Maar hey, wat is ‘t simpel en slecht afgewerkt: de wachtkeetjes zijn gebouwd van (geperste houten) dakplaten waar een dun laagje bitumen overheen is geplakt, hobbelig en niet overal even vast. De onderkant is nog zichtbaar met daar duidelijk de stempels van de firma waar ‘t vandaan komt. Had DIT niet historisch beter aangepakt kunnen worden? Indertijd zal de boel hebben bestaan uit een paar houten planken, overlappend op elkaar getimmerd om de boel enigszins waterdicht te krijgen.
Meer info over deze dodendraad: zoek ‘t zelf maar via google. Meer dan genoeg te vinden.
Maar goed, het staat er, heb weer wat bijgeleerd en ook gezien dat een nieuwe “Urban” expeditie in de ravage van “Kempkes” niet meer nodig en al helemaal niet meer mogelijk is: die troep zakt vandaag of morgen in elkaar, schilt weer sloopwerk.
Tags: dodendraad, kempkes, kessenich, kiten, molenbeersel, neeritter, surfstrand, vliegeren
