Nog een ruime week en ‘t is zo ver: met een hele bubs mensjes in de holst van de nacht de bus in, naar ‘t vliegveld en weer overladen om naar Valencia te vliegeren. De reden: de fanfare doet weer eens een concert-reisje en dit keer niet traditioneel naar Duitsland maar naar de 2e stad van Spanje. Kortom: Pasion Doble, Castagnette, Vino Tinto, Tapa en veel, heel veel zon. Tenminste: als die vulkaan zich komende week een beetje stil houdt en de boel niet verziekt met wat as.
Maar goed, ff ingelezen in Valencia. Zoals gezegd de 2e grootste stad van Spanje, vanaf ruim honderd jaar voor het jaar 0 al bewoond, gelegen aan de costa del Azahar (en dus uiteraard ook aan de Middellandse Zee), hoofdstad van de gelijknamige provincie, zo’n 800.000 mensjes die er wonen en de geboorteplaats van Paella. Gemiddelde temperatuur begin mei: 23 graden en veelal droog.
Te zien is er genoeg: een kleine 20 jaar geleden dreigde het te verworden tot een provincie-stadje maar het stadsbestuur pakte de zaken groots aan en zo kwam ondermeer het Ciudad de las Artes y Ciencias, de Stad der kunsten en wetenschappen uit de grond. Een inmens groot gebeuren met een IMAX theater, het grootste aquarium met bijbehorend dolfinarium van Europa, sportvoorzieningen, parken en veel, heel veel exposities met als motto “het is hier verboden de objecten NIET aan te raken”.
Verder was de stad in de zomer van 2007 gastheer voor werelds beroemdste zeilregatta: de America’s Cup en wist het sinds 2008 een formule1 race in het havendistrict te houden.
Maar niet alleen het gebeuren van de laatste 20 jaar zijn de moeite waard om te gaan bekijken: ook van oudsher heeft Valencia nog het nodige te bekijken. De “Lonja de la Seda” is in 1996 op de UNESCO werelderfgoedlijst terecht gekomen als een van de beste voorbeelden van laatgothische bouwkunst. Het lijkt van buiten een kasteel maar is gebouwd om dienst te doen als zijdebeurs. Ook aanbevolen wordt het volledige oude gedeelte van de stad: Barrio del Carmen met pleinen, parken, sinaasappelbomen en de Carmenkerk.
Waar ik ook zeker (een stuk) doorheen wil kuieren zijn de lange Turia Tuinen, een sliert van 9 km parken die zijn aangelegd in de droge rivierbedding waar vroeger de Turia doorheen stroomde. Ons hotel ligt net buiten deze parkslinger dus die wandeling zou geen probleem mogen opleveren. Wel staat er in onze foemfaar-op-reis-gids “‘s avonds en ‘s nachts enige voorzichtigheid geboden”…. wat dat ook mag inhouden.
We brengen ook nog een dagje door in Bunol (met zo’n kronkel op de n, maar die zit niet op mijn toetsenbord) een plaatsje zo’n 40 km land inwaarts van Valencia. Dit omdat oud Roojer onze lokale gastheer, Patrick van Dael, zich daar heeft verschanst en met de lokale fanfare op wereldniveau musiceert. Er wordt dus een stukje geblazen met die muzikanten zodat ook de spaanse notenladders tot het repertoire van de fanfare gaan behoren.
De naam van dit plaatsje komt andere mensen wellicht bekend voor want ze hebben één groot jaarlijks terugkerend evenement: het tomatengevecht op de laatste woensdag van augustus. Helaas zijn we daarvoor dus een beetje te vroeg, anders hadden we de tomaat-bestendigheid van de fanfare uniformen kunnen uittesten.
Maar goed, op papier een indrukwekkende reis voor de boeg en dat in slechts 4 dagen (die we dan wel volledig daar zijn) te doen. Ik vrees dat ‘t een beetje krap zal worden maar dat zullen we wel zien. Eerst m’n “wat neem ik mee” lijst maar compleet maken: paspoort [x], speedo [x], camera [x], reserve onderbroek [x], gum [x]….. pfff, nog meer nodig?
Tags: bunol, concertreis, fanfare, spanje, valencia, weekend
Hallo,
Ik heb de toets voor de n met het kronkeltje gevonden: ñ is Alt met cijfer 164 gebruiken! Zo komen jullie dus zeker in Buñol!!!! Fijne vakantie daar in Valencia en omgeving!
Groetjes,
mam en pap