Het was DE manier van communiceren in 2009: Twitter. Toch ben ik pas begin dit jaar “ingestapt” en blijkbaar nog lang niet te laat: ook nou is dat spul verrekt handig en het wordt door steeds meer mensen gebruikt. In ‘t kort is ‘t niet meer dan een sms-je sturen naar een server waar anderen dan die tekst kunnen lezen. Wil je een aantal mensen “volgen” dan abboneer je je op hun twitter-feed en de berichten komen op je eigen twitterpagina die je op verschillende manier kunt bekijken. De essentie van hyves/facebook gecombineerd met de compactheid van SMS en dat dan in een forum-achtige omgeving.
Sinds januari ergens heb ik een twitter-account en ben ik gestart met het volgen van mensjes die mij interressant lijken. Op dit moment krijg ik zo nieuws en onzin te horen van 44 anderen terwijl 19 mensen het leuk vinden om mijn tweeets te lezen. Of er ook wat nuttigs tussen zit? Jawel, zo af en toe krijg je nog wel eens wat te horen: bands die laten weten op een festival te spelen voordat dat officieel bevestigd wordt, een nieuwtje wat alleen in een krant staat maar door iemand getwitterd wordt en ja, als er iets gebeurd dan heeft de twitter communitie het meestal daar wel over. Op die manier ben je dus behoorlijk snel op de hoogte.
Anderzijds: er komt ook errug veel crap voorbij: reclame voor Kluun dit of Fokke en Sukke dat, weer die 3FM rommel en bij de gemeente gaat ‘t wel eens fout en krijg je 20x een melding dat er gisteren een persbericht is geplaatst. Maar goed, op d’n duur weet je wel wat te negeren en lees je toch snel door zo’n 100 verse tweets bij ‘t ontbijt.
Tegenwoordig is ‘t steeds meer gangbaar om naast tekst te schrijven ook foto’s te maken van waar je bent / wat je doet / wie je ziet of gewoon van je eigen voeten. En die foto’s moeten dus ook nog online komen, liefst gemeld via twitter. Via de API die twitter heeft ontwikkeld zijn er verschillende websites in die behoefte gedoken en sinds gisteren heb ook ik een TwitPic accountje, rechtstreeks gekoppeld aan Twitter. Foto’s online pleuren is uiteraard al zo oud als het WWW zelf, maar nou gaat ‘t nog makkelijker en sneller: gewoon met je mobiele camera (in ‘t verleden je telefoon dus) ff knippen, eventueel ff verkleinen (zeker in ‘t buitenland doen! Schilt de nodige dataverkeer tegen hoog tarief) en naar je TwitPic account mailen. Een paar minuten later staat de boel online, eventueel nog voorzien van een regeltje tekst met uitleg. Zelfs een rollator-oudere kan ‘t!
En dan hebben we nog WordPress: de motor achter deze webstek. Die heeft ondertussen zo’n grote bende ontwikkelaars achter zich dat er maar iets nieuws hoeft te verschijnen op internet en er wordt een plug-in voor geschreven. Eentje voor Twitter zelf heb ik al een tijdje lopen en sinds gisteren komen ook de laatste twee foto’s van TwitPic in beeld. Klik erop voor de grotere versie en je komt ook gelijk op ‘t account waar de rest van de foto’s te zien is. Veel handiger kan niet.
Nou m’n telefoon nog ff laten laten beveiligen tegen overdadig gebruik van data-verkeer in ‘t buitenland en ik voel me de ultieme reporter: altijd en overal tekst en beeld, natuurlijk te zien op interjrs.com 
