Ik schreef het al eerder dit jaar: 2007 is een jaar met veel muziek en dan in de breedste zin van het woord. Na dat concertweekendje van vorige week was het gisteren, op 07/07/07, tijd om naar Boshoven te trappen voor de 27ste editie van Bospop. Het program beloofde aardig wat goede muziek, de weergoden waren de organisatie én vooral de toeschouwers goed gezind en ik had d'r zin in: de festivalitis spoorde door m'n lijf. En dus ging 't met de geleende fiets van pap met L1 op de oren richting Weert.
Hieronder vast wat plaatjes. De praatjes volgen nog, vandaag eerst eens wat opruimen in de toko hier en daarna gauw naar buiten, heerlijk weer.
UPDATE: buiten zitten is heet, toch maar ff wat woordjes verzonnen en praatje gemaakt. Lees verder.
Knallend begin
De trip naar Weert heen had nog een knallend begin. Ik had bij m'n ouwelui maar ff de fietspomp geleend om de lucht in de banden van m'n fiets iets aan te vullen. Lekker enthousiast pompen had als resultaat een harde knal en een gesprongen binnen en buitenband. Oeps. Gauw een andere fiets thuis gaan halen en alsnog op weg kunnen gaan.
Zo rond het middaguur aangekomen en ff in 't af en toe doorbrekende zonnetje een plekje gezocht om Angelo Kelly te beluisteren. Klonk absuluut niet verkeerd maar ondertussen toch dorst gekregen en de eerste Dommelsch maar laten tappen. Een rondje over het terrein en net een kijkje aan 't nemen in de tent toen daar 21 eyes of Ruby het tentprogramma openden. Zware en harde hardrock, lekker heftig en eigelijk helemaal niet verkeerd maar de overdosis aan geluid zorgde er toch voor dat ik het na een paar nummers voor gezien hield. Op de wei ondertussen steeds meer bekende gezichten te zien, beetje bijzwetsen en het programma doornemen en dan weer verder.
De inwendige mens had trouwens naast de vloeistof ook wat vast voedsel nodig en dus maar een friet gehaald en Van Velzen gaan bekijken. Toen die kabouter het podium op kwam dacht ik dat het een reincarnatie van Bart de Graaf was. Nou, ok, die was net iets kleiner maar als hij op z'n tenen ging staan zou hij toch wel net zo groot zijn als deze pianist. Vooraf toch hoge verwachtingen van dit optreden maar ik vond het toch een beetje tegenvallen. Owkee, hij speelde goed, zong z'n nummers en wist het publiek aardig te bespelen maar toch vond ik 't een beetje saai en veel van hetzelfde.
Een snel kijkje in de tent leerde me dat Blowbeat wel aardig klonk maar niet mijn smaak was. Van oud-pop koningin Kim Wilde wist ik totaal niet wat te verwachten maar naarmate haar optreden verder ging toch steeds meer naar voren gelopen en jawel, eerlijk is eerlijk, dit was tot dusver het hoogtepunt van de dag. Zeer gedreven, goede muziek en een lekker tempo waarmee ze het publiek aardig warm kreeg.
Zonnig
Nog wat gezwets en bier verder was het tijd om Ilse DeLange het podium op te zien komen. Het hele terrein was inmiddels volgelopen met mensjes en de sfeer was erg gemoedelijk en door 't goede weer ronduit zonnig te noemen. Geen slechte omstandigheden om Ilse bij te beluisteren. Zijzelf klonk ook lekker zonnig, wisselde wat oude bekende nummers af met nieuwe van Escape en wist het publiek te laten smeken voor een toegift die er uiteraard ook kwam. Helaas was het optreden te vlug afgelopen, lekker genoten.
De volgende twee acts op de podia heb ik maar overgeslagen. The Hooters zij mij totaal nix en voor Blondie kom ik m'n bed echt niet uit. Die laatste heb ik een paar jaar geleden al eens meegemaakt op Night of the Proms en ik geloof dat ik toen ben gaan pissen. Dit keer ben ik maar Boshoven ingekuierd om de financiële zaken een beetje aan te vullen. Terug op de wei tijd genoeg om rustig wat te happen (lekkere loempia's!) en daarna een plekje in de tent te zoeken om Venice te zien en horen. Vooraf wel af en toe een liedje van deze gasten gehoord en de omschrijving van "eagles muziek" leek me toch wel de moeite waard. En dan het optreden zelf, vanaf het allereerste begin tot na de toegift was fantastisch! Broers en neven zijn het, die allen met veel plezier en gedrevenheid goede muziek maken. Iedereen vind moeiteloos z'n plekje en samen maken ze er een groot feest van.
Na Venice maar ff naar buiten gegaan om van op afstand wat van Blöf te zien. Deze band heb ik al verschillende keren kunnen bekijken maar telkens loopt het toch weer anders. Ook deze keer weer. Omdat The Scene direct na het afsluiten van Blöf in de tent speelt had ik geen zin om ver naar voren te lopen. Dus maar een beetje meegekregen van die zeeuwen.
The Scene daarentegen meegemaakt van bijna eerste-rij. Vijf jaar na hun "split-up" weer diezelfde mensen op het podium. Misschien wat rustiger geworden maar muzikaal nog altijd steengoed. De stevige drums, lekker vette baslijntjes en natuurlijk het ingetogen stemgeluid van The Lau. Toen Paskal Jakobsen (Blöf) bij iedereen is van de wereld nog ff kwam meezingen ging het dak er finaal af. Heerlijk gewoon! Ook hier weer: veel te kort eigelijk, maar goed, het zijn dan ook festival optredens.
Buiten was inmiddels Joe vast begonnen. De hele menigte stond voor het veld en pas nou was goed zichtbaar hoe groot Bospop dit jaar was. Verhalen over tegen de 12.000 bezoekers deden de ronde en ik kan 't best geloven. Joe Cocker stond twee jaar geleden ook al op hetzelfde podium maar de show was toch behoorlijk anders. Toendertijd speelde hij vooral covers van z'n laatste cd, dit keer gaf hij een aardige greatest hits weg: Unchain my heart, Up where we belong, Night Calls en With al little help… allemaal kwamen ze langs. En dat schuurpapier niet zo snel verslijt liet Joe goed horen. Hij mag dan ouder worden, al verschillende keren bijna klinisch dood geweest zijn, toch is elke show die hij geeft een bewijs dat hij ook nou nog terecht afsluiter mag zijn van een festival als Bospop.
28ste editie
En tsja, rond half één in de nacht is het dan allemaal voorbij. De schijnwerpers van het voetbalterrein gaan aan, de laatste bonnen worden besteed aan een stevige hamburger en nog wat pils en dan gaat 't op naar de fietsenstalling. Fiets terug gevonden en op weg naar huis. Langs de Oelemarkt maar de vermoeidheid van een dagje staan zit toch duchtig in de benen dus toch maar gewoon verder getrapt en tegen de klok van twee uur in de nacht thuis. Moe en voldaan. Dit was dus de 27ste editie alweer van Bospop, ik ben nou al benieuwd naar het programma van volgend jaar.
Foto's
Wat sfeerplaatjes van op het terrein. Niet te hard oordelen over de kwaliteit, ze zijn gemaakt met die pin-hole camera die in m'n telefoon zit. Achteraf gezien had ik best een fatsoenlijke camera mee kunnen nemen maar hey, ik had toch ook een dagje off!?
Tags: bospop
