Jaja, ik weet het, het duurde weer ff voordat er weer een vers bericht geplaatst werd. Nee, ik ga geen beterschap beloven, de trouwe bezoekers alhier weten dat dat toch geen zin heeft. Ik tik wanneer ik zin en tijd heb. De laatste twee weken was het een combinatie van die twee: op tijden dat ik wel zin had had ik geen tijd en als ik eindelijk ff lekker zat had ik geen zin om wat te typen. Op dit moment heb ik tijd want het is donderdagavond en ik heb (lang) weekend. Zin om te typen, tsja, misschien meer door het "schuldgevoel" dat ik allang niets heb laten horen. Ik moet ook nog het een en ander kwijt over Janse Bagge en die lange mars in Sittard. Jullie weten hoe het verder gaat he!
Ondertussen is het alweer twee weken geleden: Janse Bagge Band in Ittervoort. Met wederom dat vaste kliekje afgesproken om met 't fietsje die kant op te trappen waar nog een aantal mensjes zich bij ons zouden voegen. Dus zo rond half negen kwamen Krzzl en Martijn bij Jellie aan en vertrokken we met viertjes voor een gezellige fietstocht. Ginder aangekomen was Anne al aanwezig en na het eerst rondje pils (en wijn voor de dames) smste Mirke dat ze met Luuk onderweg was. Ruim voor de aftrap van die band uit Susteren was de bende compleet. Her en der nog wat oude bekenden tegen gekomen en ook familie: Petrieske en Lars stonden eerst wat te EHBOen maar stonden later ook voorin te fieëste as de bieëste. En dat deden wij ook. Janse Bagge mag dan strikt genomen maar teren op één hit (Solliciteren) maar wie ooit een optreden live heeft meegemaakt weet dat de muziek die ze maken garant staat voor een groot feest. En dat doen ze na zo'n dertig jaar of zoiets nog altijd. Van tien uur tot half één, non-stop feest, gezelligheid en een hoop flauwekul. Gewoon super. Na afloop nog wat bonnen verstauwen met muziek van DJ Michel, nog al zo'n ouwe rot in 't vak die de tent altijd in beweging weet te krijgen en te houden. Nog wat later gaat 't naar de hamburgers en moeten we de laatste meter bonnen nog kwijt. Met Martijn nog het podium afgestroopt op zoek naar relikwiën van JBB, gevonden ook nog. Helaas waren de bandleden al pleite toen we backstage gingen zeuren voor handtekeningen. Whatever, de lol was er niet minder om. Het enige wat tegenviel die avond was de tocht op huis aan: dju waat 'n indj fietse.
Zondags uiteraard de nodige tijd nodig gehad om bij te komen van die heftige uitspatting. Daarna begon de "Gooj week" zoals ze dat van oudsher noemen. De week voor Pasen is nog altijd een week waarin het kan vriezen en dooien. Soms letterlijk maar veel meer figuurlijk. Ikzelf ben altijd blij als in die week alles een beetje goed gaat en het zaterdag is. Een extra reden om het zaterdag te krijgen is omdat dan de kennedymars van Sittard gelopen wordt. 80 (tachtig) kilometer door het middenlimburgse landschap. Zelf ben ik inmiddels drie keer aan de start verschenen maar helaas heb ik de finish nooit lopend weten te bereiken. M'n record staat nog op 55 kilometer (Kessenich). Dit jaar was ik zelf wel aanwezig bij de start maar niet als loper. Door te veel drukte wist ik op voorhand al dat ik te weinig tijd had om te trainen en een poging om toch te lopen zou wederom op niets uitlopen. Maar zoals gezegd was ik wel aanwezig en wel als verzorger van een drietal lopers: Theo (sjoenvaders) en Theo (buurman van de Gitjes) en Cootje (sjoenzuske) hadden zich nl wel opgegeven en waren vastberaden om die tachtig kilometer te voltooien.
Na de start zag ik ze ergens in de velden rond Millen waar ik wat foto's stond te maken en vooral kou stond te lijden. Daarna heb ik ze op nog enkele punten voorzien van wat droge spullen en vocht in de vorm van koffie. Een leuke maar vermoeiende opgave, dat verzorgen. Als volger heb je vooral veel te doen met wachten. Toen ik ze op stond te wachten net over de maasbrug in Maaseik was duidelijk dat twee van de drie aardig aan 't eind van hun latijn waren. Met nog bijna twintig kilometer voor de boeg maakte ik snel de beslissing: auto langs de kant, vlot wat drinken bij me pakken, jas aan en meestappen om ze door die laatste kilometers te loodsen. Of het door mijn bijdrage kwam of niet, in elk geval bereikten we met vieren rond kwart na negen in de avond de Stadssporthal in Sittard weer. Mariëlle stond daar met de rest van de Grenskapel op de brug ons op te wachten en een heuse serenade volgde. Super gewoon! Na het binnen lopen van de hal, ophalen van het speldje wachtte de reis terug naar huis. Ik werd nog ff in Roosteren afgezet waar ik m'n auto op kon pikken en toen gauw door om de avond te besluiten met een dikke pot bier. Stikkapot maar totaal voldaan zocht ik rond middernacht het bed op. Heerlijk zo'n paaszaterdag, maar volgend jaar sta ik toch weer zelf klaar aan de start en ga voor die volle 80 kilometer.
De nodige rust genoten met de paasdagen. Weer genoeg gebikt (zondags brunch bij De Liefhebber in Weert, maandag bruch bij de Gitjes) en flink uitgerust weer aan een korte werkweek begonnen. Dat was maar goed ook: drie dagen flink werk mogen verzetten en nou blij aan 't weekend begonnen. Erg warm weer in 't vooruitzicht dus morgen maar een beetje opruimen en misschien de buitenlucht opzoeken. Verder MOET dit weekend de toko hier gepoetst worden. Wie zich hiervoor geroepen voelt mag komen 
Des te eerder heb ik weer tijd om een nieuw stukje te typen.
Tags: Oud / Import
