Normaal gesproken ben ik niet zo'n hemelstaarder, maar met m'n EOS die nog flink beproeft dient te worden en de kans om op een vrij heldere avond een maansverduistering te bekijken heb ik er maar eens een uitzondering voor gemaakt. Ik wilde de maan én de verduistering proberen goed in beeld te brengen. Of dat gelukt is? Tsja, enigzins, maar het was vooral een avondje van leren hoe het níet moet. Daarom hier het relaas van het "plukken van de maan".
Mijn eerste idee was om vanaf m'n balkonnetje achter een reeks plaatjes te maken. Maar een paar proefopnamen aan 't begin van de avond leverde al vlot op dat 't daar veel te licht was: overal tuinlampjes van de buren en enkele lantaarnpalen binnen bereik. Dan straks maar zoeken naar een andere optie.
Jellie had me nog haar laptop geleend, die moest ook nog ff up2date gemaakt worden, en dat was wel handig. Bij de EOS zit nl een programmatje waarmee je de cam "remote" kunt bedienen. Ideaal voor zelfportretjes en langere belichtingstijden en eigelijk voor alles waarbij je denkt dat je door zelf af te drukken trillingen veroorzaakt. Aan 't begin van de avond dus die laptop maar geprepareerd en jawel, na koppeling met de camera kan ik mooi remote plaatjes maken.
Om een uur of tien dus maar alles bij elkaar geraapt: statief, EOS, laptop, extra cam (Olympus) voor de sfeerplaatjes van de opstelling en uiteraard een tas met wat groene flesjes tegen de kou. Alles in de auto gepropt, radio2 opgezocht die nog wat aangepaste plaatjes draaide (Starman, waiting in the sky!) en 't dorp uitgereden op zoek naar een donker plekje. Lastig hoor, als de maan volle bak schijnt en het nogal helder is, maar laat dat nou net de vereiste omstandigheden zijn om een eclips fatsoenlijk in beeld te kunnen brengen. Uiteindelijk een plekje gevonden, niet te ver buiten 't dorp en niet geheel donker maar toch voldoende om vrij zicht te hebben op wat zich boven de aardkloot zou gaan afspelen. Een en ander uitgeladen en opgesteld en wat proefopnames gemaakt en daarna wachten.
Om me enigzins voor te bereiden op wat zou gaan komen en hoe ik dat vast zou kunnen leggen had ik op enkele fora op internet wat informatie ingewonnen. Erg handig en zeer leerzaam. Grootste probleem bij het vastleggen van de maan (en eigelijk alles wat zich boven onze hoofden afspeelt) is niet zozeer de camera stil houden (daarvoor heb je een statief) maar de beweging van de aarde en de maan. Dat gaat allemaal een stuk rapper dan wat je in eerste instantie zou verwachten. Belichtingstijden moeten daardoor niet te lang gekozen worden, bij meer dan een seconde heb je een wazig maantje. Maar toch heb je een aanzienlijke belichtingstijd nodig om tot een heldere opname te komen. Lastig spul dus. De laptop was hierbij ideaal: de gemaakte foto's kon ik gelijk bekijken op scherpte en beweging en zo kon ik af en toe een foto nog ff vlot over maken. Zeker het begi nvan de eclipse heb ik op deze manier aardig in beeld weten te brengen. Helaas bracht toen een hoop bewolking een hoop wazige plaatjes met zich mee. Ook de kou ging parten spelen, niet zozeer met mezelf maar wel met de accu's van de camera. Ik wist dat die niet volledig vol waren maar dat ze zo leeg waren was een grote tegenvaller. Verschillende opnames heb ik hierdoor gemist. Toen de eclips volledig was weigerden beiden accu's en heb ik de boel maar opgebroken en op huis aan gegaan.
Maar hey, ik geef niet zomaar halfweg op. Thuis vlot een accu in de lader gepropt en de ander in m'n zak gestopt zodat die weer een beetje op temperatuur kwam. Het achterraam open gemaakt en ziedaar: een aardig blik op de verduisterde maan. Statief opgesteld, laptop aan de stroom gehangen, stoel erbij en jawel, de accu wilde weer voor enkele minuten stroom leveren zodat er toch wat plaatjes geschoten konden worden. Helaas bleef de bewolking langs komen zodat het mikken was om in de open plekken een plaatje te maken. Soms gelukt, vaker mis.
Nog doorgegaan tot de zon weer begon te schijnen op de maan en toen verkleumd en doodmoe m'n bedje in gedoken. Vanmorgen het resultaat bekeken en een aantal foto's uitgeknipt en ze in 't foto album geplaatst. Niet allemaal even succesvol, maar een enkele is toch zeker niet mislukt. De volgende keer: een beter statief, een donkerdere plaats, wellicht een betere zoomlens, opgeladen accu's en hopelijk geen bewolking die langs drijft. Maar goed, da's pas volgend jaar, 21 februari, ergens vroeg in de ochtend. Ach, ik zie 't dan wel weer.
Nog eventjes voor diegenen die willen weten waarmee ik dit spul geschoten heb:
EOS400D
Canon 75-300 EF lens (analoog, uit een EOS300 kit)
Focus tussen 5.6 en 10
Belichtingstijden tussen 1/600 en 2 seconden.
Vooral de heldere maan kon ik schieten met korte tijd en klein focus, bij de verduistering zelf wilde dit niet zo. Hier moest ik af en toe van de auto-focus (1 punts-spotmeting uiteraard) af en handmatig scherp stellen, erg lastig met de voorbij zwevende wolken.
Tags: Oud / Import
