George Orwell (wie kent hem nou niet?) verwoorde het al in z’n klassieker “Animal Farm”: “All animals are equal, but some animals are more equal than others”. Dit citaat kwam bij mij op toen ik gisteren de onderstaande twee stukken in Dagblad de Limburger zag staan. Lees maar verder, ik hoef denk ik geen verdere toelichting te geven.
artikel 1:
Niederer heeft spoedoverleg na kritiek CDA
DOOR BAS POELL
WEERT
De Weerter burgemeester Jacques Niederer blijkt dinsdagmiddag alle fractievoorzitters voor spoedoverleg bij zich te hebben geroepen in het stadhuis. Niederer deed dat omdat hij zich had geërgerd aan kritiek die CDA-fractievoorzitter Ton Egging die ochtend via deze krant aan zijn adres had geuit.
Meerdere goed ingelichte bronnen bevestigen dit. CDA-voorman Egging was zelf opmerkelijk genoeg niet bij het vertrouwelijke overleg aanwezig. Hij moest wegens een afspraak in het buitenland verstek laten gaan. „Ik had er graag bij willen zijn”, laat hij weten. Desondanks besloot de burgemeester om zonder hem zijn grieven met de overige fractieleiders te bespreken. Volgens Egging had dit gesprek best een dagje kunnen wachten.
De CDA-voorman vindt het kwalijk dat de burgemeester begin deze maand op eigen houtje de Eerste Kamer heeft opgeroepen om zich uit te spreken voor een fusie tussen Weert en Nederweert. Egging, wiens partij tegen een herindeling is, zei dat dinsdag in deze krant. Volgens de ingewijden heeft Niederer zich geërgerd aan deze kritiek en is het verwijt in zijn ogen volledig onterecht is. Hij zou enkel in opdracht van de gemeenteraad hebben gehandeld die dit voorjaar in meerderheid zijn voorkeur uitsprak voor een herindeling met Nederweert. Verder vond de burgemeester het niet netjes dat Egging achter zijn rug om via de krant kritiek op hem had geuit, aldus de insiders.
Over wat in het vertrouwelijke gesprek precies is besproken, zegt de burgemeester niets. Over de reden waarom de bijeenkomst zonder de CDA-leider toch doorging, meldt hij het volgende: „Deze zaak gaat de hele raad aan. De motie die ik naar de Eerste Kamer heb gestuurd, is door de gemeenteraad aangenomen. Vandaar dat ik de standpunten van alle fractievoorzitters wilde horen.”
(artikel 2)
Zodra één raadslid burgemeester Jacques Niederer van Weert in de pers bekritiseert, vindt de burgervader het al nodig om alle politieke leiders op het matje te roepen. Door dergelijke akkefietjes als schoolmeester te lijf te gaan, maakt hij de problemen veel groter dan ze in werkelijkheid zijn.
Gezag schoolmeester Niederer is tanende
DOOR BAS POELL
WEERT
Burgemeester Jacques Niederer lijkt de greep op zijn raadsleden langzaam kwijt te raken. De burgervader van Weert wil graag dat de politici stoppen met het spelen van persoonlijke spelletjes en elkaar niet langer via de media afrekenen op allerlei zaken die niet goed gaan in de stad. Ze moeten inhoudelijk het debat aangaan.
Problemen oplossen in plaats van steeds achterom kijken. Dat lijkt een nobel streven, ware het niet dat Niederer ook zelf doet wat hij de volksvertegenwoordigers verwijt. Een paar maanden geleden riep de burgemeester alle raadsleden tot de orde. Niet in een persoonlijk gesprek, maar achter hun rug om in een artikel in deze krant. Nadat ze Niederers oproep – onder de noemer ‘het speelkwartier is afgelopen’ – hadden gelezen, werden de fractievoorzitters door de burgemeester nog eens in een mondeling onderonsje gemaand om weer over de inhoud te gaan praten. Veel effect heeft die indringende oproep – niet gesorteerd.
De burgemeester liet dinsdagmiddag alle fractievoorzitters opnieuw optrommelen voor geheim spoedoverleg in het stadhuis. De inhoud van het gesprek ligt – zoals wel vaker – enkele dagen later al op straat. Laten we het er maar op houden dat niet alle politieke leiders zich even graag laten muilkorven. Het moet vervelend zijn voor een burgemeester die de controle niet graag uit handen geeft.
Dat hij ze dinsdagmiddag alle zes liet opdraven, is op z’n zachtst gezegd vreemd. Goed beschouwd was Niederer namelijk alleen maar boos op CDA-fractievoorzitter Ton Egging die dinsdag in deze krant openlijk kritiek op hem had geuit. Egging vindt het onverstandig dat de burgemeester begin deze maand op eigen houtje de Eerste Kamer in Den Haag opriep om zich uit te spreken vóór een fusie tussen Weert en Nederweert. De kritiek is volgens Niederer niet alleen onterecht, hij vindt het ook oncollegiaal dat Egging zijn kritische pijlen persoonlijk en via de media op hem richt, zo vertellen ingewijden.
En dat wilde de burgemeester de CDAvoorman dinsdagmiddag in aanwezigheid van de overige fractieleiders graag vertellen. En nu komt het: Egging zelf was er niet bij. Hij had eerder op de middag laten weten dat hij er wegens een afspraak in het buitenland niet op tijd in het stadhuis kon zijn. Dus werd er maar zonder Ton Egging gesproken. Een standje, verpakt in een algemene discussie over de manier waarop raadsleden met de pers moeten omgaan, maar indirect ging het natuurlijk over de kritiek van Ton Egging in de media. Niet erg collegiaal, om in de burgemeesters eigen termen blijven spreken. Een burgemeester met natuurlijk overwicht zou zijn fractievoorzitters niet voor dit soort zaken op het matje roepen. Die zou zo’n probleempje sjieker en minder krampachtig oplossen. Gewoon in een face to face-gesprek waarin hij de persoon in kwestie, in dit geval Ton Egging, vertelt wat hem dwarszit. Egging kon dinsdag vanwege andere verplichtingen niet één-twee-drie komen opdraven. Maar de burgemeester had kennelijk geen zin om zijn frustratie een dagje op te sparen.
Of Niederers hernieuwde statement zal werken, is maar de vraag. Politiek leiderschap en respect dwing je niet af met louter spierballentaal. Dat lukt alleen met natuurlijk gezag en het vermogen om ook persoonlijke en al dan niet terechte kritiek te incasseren.
Tags: Oud / Import
