Damn, soms heb je een boek en lig je tot smorgens 6 uur te lezen en dan is het opeens uit! Overkwam me afgelope nacht, Licht de Titaniek heette het paperbackje en ging, hoe kan ‘t dan ook, over een zooitje Amerikanen die iets uit de Titaniek wilden halen wat er niet in zat. Maar boeie, nadat ik toch nog wat uurtjes de binnenkant van m’n oogleden had aanschouwd ging de foon, zoals dat altijd gebeurd as ik d’r geen zin in heb…
Het was iemand van Dagblad De Limburger en niet eens om mij aan te klagen wegens plagiaat omdat ik wel ooit eens iets van hun overneem. Nee, het was om te zeggen dat hij smakelijk had gelachen bij m’n stukje over de Weerter politiek. Dat had ik niet alleen hier geplaatst maar ook op stramproy.nu. Om er nog maar wat meer herrie om heen te trappen heb ik toen het stuk ook nog naar de gemeente Weert gemaild (waarvan ik nog geen reactie heb gekregen) en ook nog eentje naar DDL met de vraag of het mogelijk was het als ingezonden brief te publiceren.
Belt die gast dus om te vertellen dat hij het wel een aardig stuk vond maar dat het in de vorm waarin ik het had geschreven niet geplaatst kon worden. Woorden als kutwout enzo schrijven ze liever niet om te voorkomen dat de gemiddelde kleurling de krant gaat nazingen in
Tags: Oud / Import
