Omdat American Pie III niet meer draaide in Weert maar naar Maasmechelen gereden maar daar viel de keuze op een andere film: De nieuwe met Hugh Grant genaamd Love Actually. Tuurlijk een beetje sceptisch want heey, die Hugh Grant films ken ik ondertussen wel zo’n beetje! Maar goed, ze zijn nooit slecht, zeker niet met het juiste gezelschap, dus deze ook maar een kansje geven.
De film is van dezelfde regiseur als Notting Hill en Bridget Jones en dat is ook te merken. Wederom speelt deze film zich af in het Verenigde Koninkrijk (hey, alweer die schotten? 
). London centrum komt veelvuldig in beeld maar dan gelukkig zonder het bejaarde koningshuis te laten zien. De film start net als Bridget Jones: met een muzikale verkrachting dus! Dit keer is het een ouwe rocker die een come-back wil maken met een verkrachting van Wet Wet Wet’s Love is all around. Het moet een kerstnummer voorstellen maar de oude text van ‘t nummer blijft de draad waar het om deze film draait: onze wereld is niet in en in slecht want overal waar je kijkt is er een vorm van liefde. Mooi in beeld gebracht door vele begroetingen op Heatrow, London, zeker geen slechte vergelijking te noemen!
Maar goed, na het niet super orginele begin wordt het toch leuk maar tevens ingewikkeld: het verhaal springt steeds op en neer tussen een aantal personages die onderling via verschillende stappen toch weer iets van elkaar zijn: elkaars broer/zus, vriend, man/vrouw, ouder van kinderen op dezelfde school. Enfin, alles bij elkaar blijkt het gewoon een kleine wereld te zijn. Maar voordat alle stukjes op z’n plaats vallen blijkt op welke manier deze mensen vooral door liefde voor elkaar, om uiteenlopende redenen, voelen.
Komisch is de film ook zonder meer! Een ontieglijk lelijke sandwitchkoerier (zijn entree is schaamteloos gejat uit Million Dollar Hotel!) die in Engeland niet aan z’n trekken komt en het in de States zoekt (EN vindt!), een Hugh Grant als Prime Minister die The President of the USA in een persconferentie de mouw uitveegt (jammer genoeg niet realistisch maar wel actueel!), een ouwe baas die de korte rokken van z’n secretaresse wel opvallend lang niet ziet, een overspel door een eigen broer en vooral: een schitterende rol van ‘t jongetje wat op z’n elfde de liefde van z’n leven tegenkomt en in de rol van Ringo Start kruipt om haar te krijgen.
Al met al een zeer goeie film, niet zo zoet als Bridget Jones en Notting Hill en misschien daardoor nog veel beter geworden. Komt ook hier een vervolg op?
Tags: Oud / Import
