Ja, het werd geschreven door Bob Dylan, gecoverd door velen waarbij een van de bekenste uitvoeringen ervan wel die van Guns ‘n’ Roses op ‘t tribute to Freddy Mercury is. Maar sinds gisteren (6 mei 2002, ff na de klok van 18uur) is er weer iemand voor wie dit nummer weer naar boven gehaald kan worden als een tribute.
This is not America zong Bowie, ook weer een waar woord, maar gisteren bleek dat zaken die “normaal gesproken” alleen in Italie (mafia), Spanje (Eta), (Noord-)Ierland (IRA) of de USA (Martin Luther King, J.F. Kennedy… ) voor komen ook in Nederland kunnen gebeuren. Pim Fortuyn werd geveld door een aantal kogels uit een pistool toen hij naar z’n auto heen liep. Onvoorstelbaar!
Toen ik het nieuws gisteren hoorde kon in het in eerste instantie niet geloven, maar de beelden op TV lieten zien dat het toch helaas zo was. Pim vermoord.
Het maakt je eerst stil en zet je daarna aan het denken. Dus zelfs hier in het tollorante Nederland moet je uitkijken wat je zegt. De vrijheid van meningsuiting, door Pim zelf nog aangekaart, is blijkbaar erg vreemd op te vatten hier in Nederland. Enerzijds mag je volgens de wet je mening verkondigen, maar anderzijds mag je ‘m niet hardop uitspreken want dan krijg je een dosis (linkse) journalistiek over je heen. Want juist door alle (anti) Fortuyn berichten in de media heeft Pim steeds radicalere tegenstanders gekregen. Daar waar je als buitenlandse Imam hier in Nederland gerust kunt zeggen dat je homo’s maar nix vind mag je je eigen mening over hun geloof niet laten horen. De politieke wip tussen links en rechts slaat dus met een paar tikjes al meteen naar links door. Is dat een democratie?
Blijkbaar vinden steeds meer mensen van niet. Pim richte z’n eigen lijst op, kreeg vanaf het eerste moment in de peilingen zeer veel steun, raakte daar door de anti-LPF campagne van de andere partijen en de media een deel van kwijt, maar door zichzelf te blijven en achter de standpunten van z’n partij te blijven staan kreeg hij de steun weer terug. Op vele plaatsen werd er al verheugd uitgekeken naar 15 mei, een dag waarop wellicht (eindelijk) eens een ommekeer zou gebeuren in Den Haag. Als je alleen al kijkt naar de toegenomen interesse in de politiek kun je al zeggen dat Pim al geslaagd was in z’n opzet: Politiek Nederland veranderen!
Maar goed, Pim is niet meer, helaas. Ik weet niet wie voor hem Dylan gaat coveren, maar ik ga op 15 mei in elk geval naar de stembus om te doen wat ik wilde doen: m’n steun uitbrengen voor een man die wist hoe hij Nederland kon veranderen. Ik hoop dat de Lijst Pim Fortuyn z’n ideeën ook zonder Pim zelf waar kan maken en dat de ommekeer er op die dag komt. Al was het maar puur als eerbetoon.
Tags: Oud / Import
