Jawel, interjrs was een van die eendjes! Donderdag 28 februari om 18:00 nokten we met 2 busjes (renault master, prima busjes!) karden we naar 't zuiden: Italia! Om precies te zijn: Kronplatz (Place de Corones) was de bestemming. Doel: 5 dagen skiejuh en fun maken! Resultaat: DIK GELUKT! Nou, wie, waar, waarom en hoe? Dat zal ik eens gaan uitleggen… lees dus maar gauw verder!
Met het waarom te beginnen: je mot toch alles in je leven eens meegemaakt hebben, dus ook skieen! Althans, dat was vooraf m'n mening. Nou zou 't antwoord anders luiden: Omdat het gewoon kei gaaf is om op 2 latten van een berghelling af te sjeezen!
Wie? 15 eendjes: me zussie Laura met halve mens Ton, Mark & Patricia voor snowboard, fun en Wodka, Moniek en Lode voor het ontbijt en het altijd lachende gezicht, Mark de facteur om de postzegels te vergeten en de jaegermeister bij ontbijt op te krijgen, Moniek om toch een aansteker met peuken bij de hand te hebben, Stefan & Stefan om 't vallen en vloeitjes uit te delen, Tim voor nog meer snowboard spektake l en last but sure not least: Tjieu en de jung voor de begeleiding en leiding! Ow, en ikke zelf natuurlijk! Allemaal voorzien van een kool Flugeleend op onze kop om een bietje uit de toon te vallen (maar dat deden we toch al).
Hoe? Tsja, 15 mensjes passen in 2 9-persoons renault busjes, koffers, tassen en rotzooi achterin en rije met de boel! Da's toch nie te moeilijk om zelf te kunnen verzinnen? 
Ennuh? Hoe was dat nou? Hoe ging alles? En wanneer deed je de eerste zwarte piste?
Pff, zal gewoon ff n dag-voor-dag verslagje tikken… na ja, zo ver mogelijk dan toch:
Day 1 (donderdag 28 feb 2002): bijeenkomst bij Molendorp in Molenbeersel om 17:30. Stemming zat er al meteen in, ma ja, dat krijg je toch wel met een zooitje gezellige mensjes bij elkaar. Alle shit in de busjes geladen, ff gekeken wie waar ging zitten en om 18:00 afgenokt. Zuidwaards. De afstand: ongeveer een 1000 km.
Day 2 (vrijdag 01 mar 2002): Na n nachie doorrijden komen we tegen half 5 tot op ongeveer 1 km van ons appartement. Verder ging nie… de boel lag op een berg en 't was als 'n gek gaan sneeuwen met het gevolg dat er 10cm sneeuw op de weg lag & zonder sneeuwkettingen krijg je daar zelfs geen renault tegen op (misschien wel een honda ). Dus toen maar de laatste km met handbagage op de nek naar boven geglibberd en ons netjes aangemeld (aanbellen, ff flink gillen en de eigenaar wakker maken ))) Maar goed, een klein half uurtje later had iedereen een slaapplek gekregen en konden we ff plat gaan voor een paar uurtjes rust.
Tegen een uur of 9 werd de bende langzaam maar zeker weer wat wakkerder en begon zich alles buiten te verzamelen. Uiteraard werd iedereen ff getrakteerd op een flink snowballfight ! Tegen een uur of elf bleken er ook opeens broodjes en wat beleg te zijn en werd beslag gelegd op de kamer met de meeste stoelen: ONTBIJTRUIMTE! Thnx too moniek voor 't klaarmaken van de dagelijkse ontbijttafel hier!
Na 't ontbijt alles weer verzamelen, in ski-kleding dit keer. Eindelijk afnokken naar de piste waar we eerst eens allemaal voorzien werden van een ski uitrusting (+2 snowboarders) en een ski-pas zodat we de rest van de dagen tenminste konden doen waar we voor gekomen waren: SKIEJUH!!!
Maar goed, omdat ik al 1 uurtje op een paar latten had gestaan op de indoorbaan van Peer dacht ik dat ik wel kon skieen, dus maar meteen met de sleeplift omhoog en de beginnerspiste op. Tsja, dat heeft de optekenaar van dit alles ook geweten: viel dus echt nie meer! na anderhalf uur bekaf!!! Maar goed, toen toch nog ff mee naar de top om daar een "makkelijke blauwe piste" te doen. "det kinst dich toch waal….". En jawel hoor, da ken ik ook wel, met meer vallen dan opstaan! Totaal bekaf terug naar de top om wat te apres-skiejuh en dat maar blijven doen tet de rest ook allemaal mee omlaag ging.
Ondergekomen was t tijd om te gaan sjoppe, supermarkt overvallen, mega voorraden sjips en drank inslaan en naar 't appartement voor een goeie douche. Daarna werd besloten om te gaan eten in een hotel in een wat lager gelegen dorp (Ellen) waar het eten zodanig beviel dat we er nog 2x zijn terug gekomen! Na het eten nog ff in de bar aldaar nog wa gedronken, maar toch nie te laat. bijna iedereen was bekaf na een lange nacht en weinig rust, dus op naar 't appartement en platte rust. Einde dag 2.
Dag 3 (zaterdag 02 mar 2002): Goeiemorgen zeg, welke randdebiel maakt er nou ruiten in een deur die op 't oosten ligt er hangt er geen gordijnen voor? Om half 7 werden we al wakker geschenen. Veeeeeeeeeeel te vroeg! Maar goed, tegen een uur of 9 toch uit t bed gekropen en op zoek gegaan naar de ontbijtruimte. Bleek de tafel alweer gedekt te staan (again thnx to moniek!!!!) Warme croissantjes en broodjes met koffie. Alleen helaas geen spek en eieren, maar goed, we zijn niet te kieskeurig he!
Tegen een uur of elf ging het weer richting piste: St Vigilio dit keer. Halverwege een ruime blauwe piste ligt daar een gezellige hut met parkeergelegenheid, dus daar maar stoppen, skies onder en omlaag richting lift. Vandaag maar eens rustig aan begonnen en wat aanwijzingen van Tjieu opgevolgd met 't gevolg dat 't skiejen een heel stuk beter ging. Met elke afdaling ging 't beter en de fun werd steeds groter! Op tijd werd er door alle eendjes ff geposeerd voor een paar camera's zodat er ook voldoende foto's zijn gemaakt van de sneeuw (en de eendjes ). Met ons "beginnersklasje" zijn we zowat de hele dat alleen op deze piste gebleven terwijl de rest nog verder omhoog ging voor een paar langere blauwe en een tweetal rooie pistes. Toch nog maar nix voor vandaag.
Tegen vijf uur (laatste lift dus) omhoog en halfweg bij de bussen stoppen om daar de skibotten te ruilen tegen gewoon schoeisel, een paar meter omlaag met de bus karre en daar in een kei gezellige apre-ski bar ff flink feesten! Bere gezellig! Het bier daarzo heet bijna over Forst en is best drinkbaar. Bietje zuurder dan de normale boel van hier, maar zeker niet minder!
Na een deel pinten werd weer koers gezet naar de appartementen om daar na een douche weer af te dalen om wederom in het hotel-restaurant wat lager te genieten van een goeie maaltijd. Ook hier weer: BIG FUN! Maar goed, dat hebben we overal zowat gehad Hierna moe weer naar 't appartement waar een deel mensjes nog ff aan 't bier gaat… ff zonder optekenaar nog, want die kon z'n oogjes weer us nie open houden en ging dus maar pitten.
Dag 4 (zondag 03 mar 2002): Met wat kunstgrepen hebben we gisteren een manier bedacht om de zon in de vroege ochtend nog ff buiten te houden: 2 vuilniszakken met pleisters aanmekaar geplakt en die voor de raampjes in de deur gehangen. Resultaat was dat we nou ook konden pitten tot een uur of 9. Tis tenslotte vakantie he! Maar goed, wederom lekker ontbijt en daarna lekker fit weer de bus in om nogmaals naar St Vigilio te gaan. Eerst nog eens ff een paar keer van de onderste blauwe piste af, wat gegeten en toen mee omhoog om daar de sneeuw te proeven. De hele morgen heeft het nog flink gesneeuwd met het gevolg dat overal een lekkere laag verse sneeuw ligt. Handig voor beginners want verse sneeuw remt wat sneller af en valt zachter .
Boven aangekomen voor het eerst een rooie piste omlaag geskied: HET GING ZOWAAR GOED! Bij de eerste afdaling slechts 1 keer op m'n bek gegaan… een hele verbetering met de vorige dag dus! Om dat te vieren dus na de volgende keer opstijgen maar een dikke pint te zuipe! Ow, trouwes: het is de bedoeling dat je in de stoeltjeslift BEIDE skies gewoon aanhoudt! Maar dat begreep Moniek blijkbaar niet meteen. Die liet er eentje vallen bij 't instappen… wahoahhahah (sorry ). De tweede afdaling ging ook nog erg aardig! Dus ook nog maar een derde keer. Maar goed, je mot niet teveel willen, want de pootjes worden moe en dan ga je sneeuw happe. Toch maar 2 keer met m'n bakkes in de sneeuw terecht gekomen, dus viel nog wel mee. Maar 't zekere voor het onzekere genomen en toch maar omlaag geskied en op de lage blauwe piste nog wat ge-shill-downed. relax & fun.
Om 5 uur was 't wel weer welletjes en werd er richting appartement gereden. Een busje ging apre-skiejuh in Bruneck, het andere naar het appartement om te douche. Toch maar douche! Want we zouden daarna nog sjinees gaan happe in Bruneck & dat smaakt gewoon beter als je niet buiten tegen de bus aan hoeft te staan kotsen he Stefan! De chinees was trouwes lekker, maar blijkbaar praten niet alle chinezen chinees: vragen naar een Nasi met Babi Pagnan was niet mogenlijk 
Gelukkig bleek Rice n Curry met Fleish Sauce ook zoiets op te leveren wat heerlijk smaakte en zelfs met de geleverde stokjes goed naar binnen te werken was.
Na afloop weer terug naar het appartement om gezellig met Moniek, Patricia en Stefan nog wat te kaarten. DE manier om te leren wiezen is om dat met deze 3 en een fles martine, een fles wodka en een pak Jus d'Orange te doen. Je leert de spelregels erg snel en goed en het is een bere gezellige avond. Bijkomend voordeel: hoe leger de fles wodka hoe beter je slaapt… en dat deed ondergetekende dus na deze dag errug goed!
Dag 5 (maandag 04 mar 2002): Tell me why, I HATE MONDAYS! Crisus… duffe kop en de hele bubs wil al om half 10 opstaan omdat de zon vanmorgen al erg hard schijnt. Alleen in m'n koppie is het nog erg mistig. Maar goed, koffie doet wonderen en een paar peuken de rest. Hoogste tijd om maar weer eens de hellingen van St. Vigilio op te zoeken en daar omlaag te skiejen. Maar toch viel dat tegen met zo'n bol die niet wakker te krijgen is. Gelukkig moesten de Moniekjes nog wat inkopen doen en ikke hierzo nog flappetappen, dus maar met de dames n paar uur rustig gaan sjoppe en op het terrasje gezeten om te bellen waar dat de rest uit hing. Die bleken al (zoals wel verwacht) de berg omhoog gegaan te zijn. Wij er achter na en vol goeie moed en een steeds frissere kop 2x de rooie piste omlaag. Maar daar mot je toch echt wakker bij zijn en dat wilde maar niet gebeuren, dus toen maar omlaag naar de blauwe en tegen vieren rustig op 't terras genieten van n zonnetje en een fles water. HEERLIJK!
Toen de hele bubs op 't end van de dag weer compleet was werd de bus richting Bruneck gezet. Het was tenslotte onze laatste avond om te kunnen apre-skiejuh en dat hebben we dus ook nog maar ff gedaan. Gelukkig was de actieve werking van de wodka ondertussen gestopt en smaakte 't bier weer goed! Forst in halve liters, PROOST! Tegen n uur of 8 ging 't wederom naar Ellen om ons laatste avondmaal in het hotel-restaurant te benutten. Wederom goeie bak vreten gekregen daar en Ton wilde (zonder noemenswaardige tegenstand van Laura) nog ff de serveerster daar half versieren… Na ja, de foto zal bewijzen dat het gelukt is, maar dat ze eigelijk niet echt de moeite waard bleek te zijn. Dus na het eten nog eentje van het huis genomen in de bar en toen richting appartement om eindelijk de skiepakken te verruilen voor fatsoenlijke kledij en een hete douche te nemen. Hierna was ikke dus weer meer dood dan levend & dus reste maar 1 optie: pittuh!
Dag 6 (dinsdag 05 mar 2002): The last day! Het zonnetje schijnt lekker, de kop is weer helder, en het is de laatste dag dus alles mot op. Dus: ontbijt met de laatste flessen bier uit de krat en Jaegermeister (SKOL Mark!). Iedereen was al vrij vroeg uit de veren zodat we al ruim voor de middag in Riscone weer de latten pakten en omhoog naar Kronplatz gingen. Machtig weer en mooi uitzicht. En met de inmiddels opgedane ski-ervaring een fantastisch gebied om die ervaring te benutten op de vele pistes die de berg rijk is. Met zowat de hele bubs hebben we een 6tal verschillende (blauwe) pistes gedaan. Blauw onder aan een berg of blauw bovenop een berg is toch nog een wereld van verschil, maar met het idee: "Ik weet hoe ik moet draaien, weet hoe ik moet stoppen en ik wil fun hebben" kun je een heel end mee komen! Tussendoor nog op tijd voor de inwendige mens gezorgd in de vorm van vast en vloeibaar voedsel en op de laatste plek nog een heerlijke snapsch gekregen. Hierna ging 't slalommen nog beter
Tot een uur of 4 doorgegaan met slechts 1 valpartij erbij (tsja, ik was te laat om te draaien VOOR de hoop sneeuw, dus most er overheen en daar bleek dus een volgende hoop te liggen die het einde van de piste betekende… dus maar compleet in de sneeuw gedoken.) Hierna omlaag gegaan en daar de skies weer ingeleverd. Tegen 5 uur was iedereen weer compleet bij de bussen en ging het wederom richting appartement waar alles inpakken, snel douchen en inladen er voor zorgde dat we om 18:00 weer richting huis konden vertrekken. Helaas was het mooie weer voorbij.
Tegen "etenstijd" (22.00 heet dat dan he!) waren we in Oostenrijk waar we ons nog een goeie maaltijd hebben laten voorzetten waarna het verder noordwaards ging…. a long long night
Dag 7 (woensdag 06 mar 2002): gelukkig waren er vannacht 3 chauffeurs in onze bus (in de andere idem) die ervoor zorgden dat we tegen 6 uur in de morgen weer thuis kwamen. The end of 6 days with lots of fun!
Tsja, dat was het dan. Thuisgekomen ff een paar uutjes in bed gelegen en daarna foto's weggebracht om te laten ontwikkelen. Ondertussen is het avond, heb ik de foto's terug, de digitale op cd gezet en dit stuk getikt. Toch nog een aardig dagje geweeest dus. Wat brengt de avond nog meer? Ik weet het nog niet… we zien nog wel, het is in elk geval nog vroeg!
Ow, 1 ding is zeker: IKKE GA ZEKER NOG EENS SKIEJUH! Sjiekuh is fun! En met deze groep is de fun alleen nog maar groter! Het schijnt dat het ski-seizoen tot 25 april duurt…. dus we kunnen nog eens terug!?….
Grietz,
interJRS
PS: De foto's zijn HIER te vinden!
Tags: cron platz, flugel, italie, place de corona, skieën, sneeuw
